اشک تنها محرم چشمان منست

غم تنها مونس تنهایی منست

هر چه می بینم نشانه تیره روزیست

دوستان تیشه در دست و پی کینه توزیست

پی نویس:

 ـ  تنهایی  با فکر کردن به گذشته معنا نمی گیرد بلکه با فکر کردن به آینده و زمان در گزد معنا میگیرد.

 ـ کاش به من نمی گفت چرا؟

زمين سر شار سنبل مي شود وقتي بيايي  
 
جهان غرق تجمل مي شود وقتي بيايي  
 
سكوت كوچه باغ خلوت و تنهايي ما  
 
پر از آواز بلبل مي شود وقتي بيايي 
 
بيا كه با رجعت تو دست پيچكهاي عاشق  
 
همه در رجعتت پل مي شود وقتي بيايي 
 
بيا اي بهترين فصل ،فصل رويش  
 
بهار آكنده از گل مي شود وفتي بيايي

پی نویس:

کدام گوشه ی دنیا نهفته روی چو ماهت          اله من ز که پرسم نشان یوسف چاهت  

پروفسور الن کوی:

مدرک کردان جعلی است

پرفسور آلن کوی نوشت:هرگز آقای کردان را ملاقات نکردم وحتی اسمی از ایشان نشنیده ام.وی در ادامه در پاسخ به این سوال که امضاهایی از شما وپرفسور برایانت و رولز بر روی مدرک جناب کردان درج شده است نوشت:امضای روی مدرک ایشان متعلق به من نیست و دو امضا دیگر هم متعلق به پروفسر برایانت و رولز نیست.

پرفسور الن کوی در پایان نوشت : من هرگز رییس شورای دانشگاه آکسفورد نبوده ام و به نظر میرسد مدرک آقای کردان جعلی است.

اریک فروم گفته است که برخلاف چهره قلب هرگز پیر نمی شود

البته ما هم یک مثلی داریم که : عشق پیری گر بجنبد سر به رسوایی زند

و یک تعابیری مثل زنگوله پای تابوت و پیری و معرکه گیری و ..........

خب او اریک فروم بود و این هم ما .........عکاس این عکس هم

قطعا از وطن اریک فروم است . به هر حال عکس قابل تاملی است .(وبلاگ سرکار خانم میترا لبافی) 

 روزی از روزها گروهی از قورباغه
 های کوچیک تصمیم گرفتند که با 
  هم مسابقه ی دو بدند . 
  هدف مسابقه رسیدن به نوک یک برج
  خیلی بلند بود .
 جمعیت زیادی برای دیدن مسابقه و
 تشویق قورباغه ها جمع شده بودند ...
 
و مسابقه شروع شد .... 
راستش, کسی توی جمعیت باور نداشت
 که قورباغه های به این کوچیکی
 بتوانند به نوک برج برسند . 
شما می تونستید جمله هایی مثل
 اینها را بشنوید : 
" اوه,عجب کار مشکلی !!" 
"اونها هیچ وقت به نوک برج نمی
 رسند ." 
یا : 
"هیچ شانسی برای موفقیتشون
 نیست.برج خیلی بلند ه !" 
  قورباغه های کوچیک یکی یکی شروع
به افتادن کردند ... 
بجز بعضی که هنوز با حرارت داشتند
 بالا وبالاتر می رفتند ... 
جمعیت هنوز ادامه می داد,"خیلی
 مشکله!!!هیچ کس موفق نمی شه !"
 و تعداد بیشتری از قورباغه ها
 خسته می شدند و از ادامه دادن
 منصرف 
ولی فقط یکی به رفتن ادامه داد
 بالا, بالا و باز هم بالاتر .... 
این یکی نمی خواست منصرف بشه ! 
بالاخره بقیه ازادامه ی بالا رفتن
 منصرف شدند.به جز اون قورباغه 
کوچولو که بعد از تلاش زیاد تنها
 کسی بود که به نوک رسید ! 
بقیه ی قورباغه ها مشتاقانه می
 خواستند بدانند او چگونه این کا ر
 رو 
انجام داده؟ 
اونا ازش پرسیدند که چطور قدرت
 رسیدن به نوک برج و موفق شدن رو
 پیدا کرده؟ 
و مشخص شد که ... 
   برنده ی مسابقه کر بوده !!!
 نتیجه ی اخلا قی این داستان اینه
 که :
 هیچ وقت به جملات منفی و مأیوس
 کننده ی دیگران گوش ندید... چون 
اونا زیبا ترین رویا ها و آرزوهای
 شما رو ازتون می گیرند--چیز هایی
 که از ته دلتون آرزوشون رو دارید !
 هیشه به قدرت کلمات فکر کنید .
 چون هر چیزی که می خونید یا می
 شنوید روی اعمال شما تأثیر
 میگذاره 
پس : 
همیشه .... 
مثبت فکر کنید !
  و بالاتر از اون 
کر بشید هر وقت کسی خواست به شما 
بگه که به آرزوهاتون نخواهید 
رسید !
  و هیشه باور داشته باشید : 
من همراه خدای خودم همه کار می
 تونم بکنم

بلوار چمران. خشکشویی و آبشویی گلابتون.

این را با قلم دل خودم نوشتم تقدیم به تمام بزرگان کودک

توی رؤیاهاش ، با خدایِ خودش به گفتگو نشسته بود ، حس عجیبی داشت ، خدا ازش پرسید : میخوای با من حرف بزنی ؟ گفت : اگه ... وقت دارین. خدا لبخندی زد و گفت : وقت من بی نهایته ، چی تویِ ذهنت داری ، که دوس داری اونو از من بپرسی ؟ ... بپرس. پرسید
خدا ، چه چیزِ این بشر ، این انسانی که اونو آفریدین ، شما رو سخت متعجب میکنه ؟
GOD answered : That they get bored with childhood , they rush to grow up and then long to be children again.
خدا پاسخ داد : کودکیشون . اینکه اونها از کودکیشون خسته میشن و عجله دارن که زود بزرگ بشن و بعد پس از مدتها که بزرگ شدن ، آرزو میکنن ، ای کاش یک کودک بودن
That they lose their health to make money … and then lose their money , to restore their health.
در عجبم از سلامتی شون ، اینکه اونها سلامتی شون رو در راه بدست اوردن ثروت از دست میدن و بعد دوباره حاضرن ، همه این ثروت رو بدن ، تا لحظه ای از همون سلامتی رو بدست بیارن
That by thinking anxiously about the future . they forget the present , such that they live in neither the present , nor the future.
متعجبم از آینده نگری شون ، اینکه اونها با اضطراب و نگرانی به آینده نگاه میکنن و حال رو فراموش میکنن ، بنابراین نه در حال زندگی میکنن ، نه در آینده
That they live as if they will never die . and die as though they have never lived.
تعجب میکنم از زندگی کردنشون ، اینکه اونها طوری زندگی میکنن که انگار هرگز نمی خوان بمیرن و جوری میمیرن که انگار ، هرگز زندگی نکرده ان
بغض غریبی توی گلوش سنگینی میکرد ، خدا دستاشو گرفت ، برای مدتی سکوت کردن
آروم شد ، بعد دوباره پرسید
خدا ، بعنوان یک پدر ، دوس دارین که کدوم درسایِ زندگی رو فرزندای شما یاد بگیرن ؟
خدا پاسخ داد : بیاموزین که ؛
You can not make anyone love you , all you can do is let themselves be loved.
شما نمی تونین کسی رو وادار بکنین که ، عاشقتون باشه ، همه کاری که می تونین بکنین اینه که ، طوری باشین که دیگران خودشون ، دوستارتون باشن
To learn that , is only takes a few seconds to open profound wounds in those , they love and it can take many years to heal them.
بیاموزین که فقط چند ثانیه طول میکشه ، تا زخمهای عمیقی توی قلب اونهایی که دوستشون دارین ایجاد بکنین ، اما سالها طول میکشه تا اون زخمها رو التیام ببخشین
To learn that , there are people who love you dearly , but simply , do not yet know , how to express or show their feelings.( which this is a principal art for live).
بیاموزین ، آدم هایی هستن که شما رو دوس دارن ، فقط نمی دونن که چطوری احساساتشون رو نشون بدن. که این همون هنر زندگیه
To learn that , is not enough , that you forgive on another , but you must also forgive yourself.
بیاموزین ، کافی نیست که فقط همیشه شما دیگران رو ببخشین، بلکه باید گاهی وقتا ، خودتون رو نیز ببخشین
- بیاموزین اگر نمی تونین کارهای بزرگی انجام بدین ، کارهایی کوچک در راهی بزرگ انجام بدین
- بیاموزین که علم اندوزی امروز شما ، زمانی معنا پیدا میکنه که مانع حسرت های فردایِ شما بشه
- بیاموزین ، اگر عبادت ، حوادث رو برای شما تغییر نده ، شما رو برای تحملِ اونها تغییر میده
- بیاموزین که شادمانی ، نداشتنِ مشکلات نیست ، تواناییِ کنار اومدن با اونهاست
- بیاموزین ، ثروت واقعی اینه که شما چه هستین ، نه اینکه چه دارین
- بیاموزین که یک انسانِ با جرأت ، یک جمعیته
و بالاخره بیاموزین و فراموش نکنین ، که ما هزاران سال قبل از اینکه انسان رو بیافرینیم ، محبت رو آفریدیم
با خضوعی خاص از خدا بخاطر این گفتگوی صمیمی تشکر کرد و برای آخرین بار پرسید
آیا چیزه دیگه ایی هست که دوس داشته باشین اونو فرزندانتون بدونن ؟
GOD smiled and said :
خداوند لبخندی زد و گفت
Just know , that I'm here.
فقط اینکه بدونن من ، اینجا هستم...
Some where , amidst these gillyflowers , at the foot of that tall pine. On top of water consciousness , over law of the plants.
اینجا هستم ، لایِ این شب بوها ، پایِ آن کاج بلند، روی آگاهی آب ، روی قانونِ گیاه
Always….
همیشه خدا.
----------------------------------------------------------
خدایا ، بما توفیقِ
تلاشِ در شکست
صبرِ در نومیدی
رفتنِ بی همراه
فداکاریِ در سکوت
عظمتِ بی نام
ایمانِ بی ریا
خوبیِ بی نمود
عشقِ بی هوس
و
دوست داشتن ، بی آنکه دوست بداند ، روزی کن
......... آمین

آلبرت انیشتین : در سقوط افراد در چاه عشق، قانون جاذبه تقصیری ندارد.

باربارا  دی  آنجلیس : منتظرنمانید عشق شما را پیدا کند
زمین حاصلخیزی بیافرینید تا بذر عشق به سادگی در آن جوانه زند و رشد کند
خود را تمام و کمال و تا آن جا که در توان دارید با صداقت تمام به رابطه تان متعهد و پای بند کنید
قدرت تعهد بذر عشق میان شما و معشوق را آبیاری خواهد کرد و به آن این امکان را خواهد داد تا در قلب شما به بار بنشیند

باربارا  دی  آنجلیس : این کتاب را با عشق و امتنائی بی پایان به شما هدیه می کنم که خود هم " آغاز " و هم " طریق" و هم "پایان " عشق و شور زندگی واقعی و حقیقی من هستید.

بقیه در ادامه مطالب

حاشا که آواز آزادی از پس میله و زنجیر به گوش تواند رسید و از گلوگاه مرغان اسیر . جبران خلیل جبران
بی خردی اسارت بدنبال دارد .و خرد موجب آزادی و رهایی است . فردوسی خردمند

آزادی باجی به مردم نیست ! چرا که مال و داشته آنهاست. ارد بزرگ

رهایی و آزادی ، برآیند پرستش خرد است و دانایی . ارد بزرگ

عشق این توانائی را می دهد که بگوئید ، پوزش می خوا هم. (کن بلانچارد)
عشق یعنی ترس از دست دادن تو . (مثل ایتالیائی)

عشق دردیست شدیدتر از تمام دردهای دیگر ، زیرا در عین حال روح و قلب و کالبد را رنج می دهد. (ولتر)

عشق هنگامی که شما را می پرورد شاخ و برگ فاسد شده را هرس می کند .  (جبران خلیل جبران)

میوه کشتن ، کشته شدن است . ارد بزرگ

سرآمد دشواری و سختی دانایست و دانا چشم خویش را بر  بسیاری از زیبایی های زود گذر گیتی خواهد بست . ارد بزرگ

هر آنکه خردمندتر است  اهریمن بیشتر به او حمله می کند . در میدان جنگ و آورد او هزاران فتنه و افسون کشته شده را خواهی دید . ارد بزرگ

روز های خوش برای کژاندیش بسیار کوتاه و روز کیفر بسیار دراز . ارد بزرگ

اندرز پیران ، بیشتر زمان ها مملو از خون و درد است که بدبختانه جوان از فهم آن ناتوان است . ارد بزرگ

چه نشانی از بد اندیش بجاست ؟ هیچ . ارد بزرگ

زن، چراغ خانه است!

می گویند زن، چراغ خانه است. لابد شنیده اید که در همین راستا، بعضی ها طرفدار"چهلچراغ" شده اند و بعضی ها طرفدار"صرفه جویی در مصرف برق"!

با این حساب می شود این تعاریف را نیز ارائه داد:

* دوست دختر: چراغ گرد سوز! (در بلاد کفر، آن را GF می گویند. تحقیقات نشان داده این لغت، مخفف عبارت Gerdsooz Fitile (فتیله گردسوز) می باشد که در شرایط اضطراری، روشنایی اندکی می افروزد و خاموش شدنش سه سوته است و یک فوته!)

* معشوق: لامپ مهتابی! (در راستای رمانتیک بودن قضیه!)

* همسر موقت: لامپ کم مصرف!

* همسر دائم: همان چراغ خانه. به هرحال اگر ما مَثَل"دختر که رسید به بیست، باید به حالش گریست" را بنا به مصالحی در مطلب چند پست قبل، تغییر دادیم، دیگر قصد تخریب همه مثل ها و متل ها را که نداریم!

* همسر مطلقه: لامپ سوخته!

* همسر ایده آل: چراغ جادو!( هردو افسانه اند!)

شعر مرتبط:
با غول چراغ ، آرزویی بکنید
از او طلب فرشته خویی بکنید
یک دانه بس است زن، مگر نشنیدید
"در مصرف برق صرفه جویی بکنید"؟!

میندیش که دیگران ، تو را به آرمانت خواهند رساند . 

 اُرد بزرگ

منظومه ها پس این ها همه اسمش زندگی است دلتنگی ها دل خموشی ها ثانیه ها دقیقه ها حتی اگر تعدادشان به دو برابر آن رقمی که برایت نوشته ام برسد ما زنده ایم چون بیداریم ما زنده ایم چون می خوابیم و رستگار و سعادتمندیم زیرا هنوز بر گستره ویرانه های وجودمان پانشینی برای گنجشک عشق باقی گذاشته ایم خوشبختیم زیرا هنوز صبح هامان آذین ملکوتی بانگ خروس هاست سرو ها مبلغین بی منت سر سبزی اند و شقایق ها پیام آوران ایه های سرخ عطر و آتش برگچه های پیاز ترانه های طراوتند و فکر من واقعا فکر کن که چه هولنک می شد اگر از میان آواها بانگ خروس رابر می داشتند و همین طور ریگ ها و ماه و منظومه ها ما نیز باید دوست بداریم ... آری باید زیرا دوست داشتن خال با روح ماست.                                     

                                                    «زنده یاد حسین پناهی» 

 به جاى اين كه سعى كنى ثابت كنى كه بهتر از آنى كه فكر مى كنى، به سادگى بخند. بخند به نگرانى هايت، ناامنى هايت. با طنز به اضطراب هايت نگاه كن. اول سخت است، اما كم كم عادت مى كنى...!

نگاهي به برخورد نيروي انتظامي با بدحجابي

اتفاقي که ديگر جديد نيست   ديگر همه عادت کردند که فصل تغيير زمين و آغاز سال جديد، فصل بروز و ظهور برنامه ها و طرح هاي جديد است، برنامه هايي که يک در هزار اجرا يا توان اجرايي آن پيش بيني مي شود. ديگر همه عادت کردند خبر از برنامه هاي انتظامي را براي برقراري اصلي به نام «نظم در کشور» هر سال با آغاز فصل يا سال جديد بشنوند. ديگر همه عادت کردند که از نيمه فروردين مردم را به دو نيم و از ديگران جدا کنند و نيمي را «هنجارشکن» بنامند و آنها را «رواني» يا «فاقد هويت» بدانند. همه اين عادت ها، همان پوشه هاي رنگيني است که با پايان فصلي سرد و آغاز بهار، راهي ميز مديران مي شود و يک به يک براي اجرا، دستور مي خورد.   بقیه در ادامه مطلب

«هیچ ناز بالشی نرم تر از وجدان آسوده نیست.»

                                                                                                           «کن بلانچارد»

«ما نمی توانیم مسائل را با همان طرز فکری که آن را ایجاد کرده است حل کنیم.»

                                                                                                           «آلبرت انیشتین»

ما کودکان قصه های مادربزگ ها نبودیم.مادربزرگ ها که قصه می گفتند، زمین که نرم نرم باران را در خود می کشید، بلوط ها که سیر آب ها می شدند، اسب ها که بخار از دهانشان بر می خواست،مه که از کوههای بلوط خود را پایین می کشید، ما بزرگ می شدیم.
اسب ها را دیدیم، مادربزرگ ها را دیدیم، قصه ها را شنیدیم، باران از آسمان نازل می شد و قطرات در شریان برگ ها نفوذ می کرد.خدا بر فراز ایستاده بود.در کار جهان. کوهستان در نظاره اسب ها بود و خیز باران در دره ها آغاز می شد.شریان برگها مست باران بود.ما کودکان در باران، قصه های مادربزرگ ها را شنیدیم.اسب ها را دیدیم که زیر بارانی زرد افسار گسیخته بودند.
قصه ها از دهان مادربزرگ ها که خارج می شد،کوهستان آبی بود. پادشاه اجنه زیر بارانی زرد، کوهستان آبی را دور می زد. یال اسبش تا زمین خیس کشیده می شد. اسب های باد و باران را از پاییز آن سوی دره ها با خود می آورد. با خود شیر و عسل و نان تازه می آورد، با خود طعم بابونه و بنه می آورد. بلوط می آورد. بخار برمی خواست و با دود بلوط های نیم سوخته در« تژگاه» یکی می شد. پادشاه اجنه در قصه های مادربزرگ ها از پشت مه کوهستان می آمد. ما او را نگاه می کردیم.
می گفتند:« هزار سال پیش، شبی که راه گم کرده به دنبال زائو برای کمک به طائفه اجنه گذارش به اینجا افتاده» می گفتند: « از ما فقط یکی به جرات بر زین اسبش نشست و رفت.» می گفتند: « ننه بزرگ می گفت جن هم که باشن خلقت خدان ، زن باید بچه ش رو به دنیا بیاره، کمک می خواد.»می گفتند: « طایفه اجنه اون طرف کوههای آبی تو غارها زندگی می کنن.اگه کسی کاریشون نداشته باشه ،کاریشون به کسی نیست.پی زندگی خودشونن.»
هزار سال پیش مادربزگ ها تا صبح نشسته بودند، چند تایی زیر لب دعا خوانده بودند. دم دمای صبح که اسب های باد و باران همراه پادشاه اجنه به آبادی برگشته بودند، آنکه پیش از همه ننه بزرگ را دیده قسم خورده بود که با دامنی پر از جواهر سوار بر اسب بالدار باز می گشته. با دعای خیر اجنه که زن سالم بود، بچه سالم بود.
ما کودکان قصه های مادربزگ ها نبودیم.قصه ها را می شنیدیم. پادشاه جن ها در قصه ها بود که هر سال طرفای آبادی می آمد. با خود برایمان مشک دوغ می آورد، شیر و کره و عسل می آورد،طراوت کوهستان ها را می آورد. قصه های مادربزرگ ها را می آورد. یال اسبش بر زمین خیس کشیده می شد...